Informacje historyczne

Wieś Siemnice znajduje się około 129 kilometrów na południowy wschód od Lublina. W spisie ludności przeprowadzonym przez polski rząd w 1921 r. odnotowano dziewięciu Żydów mieszkających w Siemnicach. [...]
W czasie II wojny światowej była to jedna z dwudziestu pięciu wsi należących do gminy Rachanie, znajdującej się wówczas w powiecie zamojskim, w dystrykcie lubelskim okupowanej Polski.
Siemnice zostały zajęte przez Niemców 13 września 1939 roku. Po krótkim okresie tymczasowej kontroli sowieckiej, wieś powróciła pod władzę niemiecką 27 września. Spis ludności przeprowadzony pod koniec 1940 r. wykazał, że we wsi mieszkało 8 Żydów. Do siemnickiej społeczności żydowskiej dołączyli uchodźcy z okolicznych miejscowości (m.in. z Tyszowiec, Michałowa, Podworca, Bełza i Sokala). Spowodowało to nieoficjalny wzrost liczby ludności żydowskiej we wsi do kilkudziesięciu osób.
Nie wiadomo, kiedy dokładnie Niemcy wysłali osiemnaście rodzin żydowskich z Siemnic do pracy we dworze w Celestynowie, należącym do rodziny Holtzerów, położonym ponad kilometr na południowy wschód od Siemnic. Żydzi pracowali przy naprawie rowów melioracyjnych i pracach ogrodniczych na terenie majątku[1].
[1]
https://collections.yadvashem.org/en/deportations/15088731