Świadek

Iossyp R.

Kraj

Ukraina

Data i miejsce urodzenia

1930, Chust

Rok nagrania relacji

2018

Chust, Ukraina

Chust to miasto położone w zachodniej Ukrainie w obwodzie zakarpackim. Podczas II wojny światowej region ten znajdował się pod okupacją węgierską. W 1944 r. utworzono tu komisję złożoną z miejscowych policjantów, mieszkańców wsi i żydowskich kolaborantów. Mieli oni zarejestrować Żydów w synagodze, przejąć i oszacować wartość ich mienia oraz sporządzić spis ich domostw. Następnie przekazywali Żydów gestapo i węgierskiej policji, która wysyłała ich do getta. 6 000 Żydów z całego dystryktu zostało tam internowanych i zmuszonych do pracy. 200 z nich straciło życie i zostało pochowanych na cmentarzu żydowskim. Ci, którzy przeżyli, pozostali w getcie niecały miesiąc, po czym zostali przewiezieni do cegielni, gdzie zostali przeszukani i brutalnie deportowani do Auschwitz ze stacji kolejowej w Chuście. Późną wiosną 1944 r. Chust został uznany za "Judenrein" (pol. Wolny od Żydów).

Iossyp, urodzony w 1930 roku, w swoim domu w Chuście - © Sabina Caputo / Yahad-In Unum

Glosariusz

Levente
"Levente" była węgierską młodzieżową organizacją paramilitarną utworzoną w 1921 roku. Młodzież w wieku od 12 do 21 lat byli zobowiązani do wstąpienia do organizacji w celu przejścia szkolenia przedwojskowego. Szkolenie to koncentrowało się zarówno na ćwiczeniach fizycznych, jak i na edukacji religijnej i moralnej.

Kwestionariusz

Informacje historyczne

Społeczność żydowska zaczęła osiedlać się w Chuście w połowie XVIII wieku. Do połowy XIX wieku społeczność ta stała się jedną z największych i najważniejszych w północnych Węgrzech. W 1941 r. ponad 6000 z 21 000 mieszkańców było Żydami.
W okresie międzywojennym Żydzi byli właścicielami większości firm i sklepów rzemieślniczych w mieście, w tym banków, fabryk i młynów. Byli żydowscy lekarze, farmaceuci, prawnicy, a niektórzy z nich zasiadali w radzie miejskiej.
Po wybuchu II wojny światowej na Węgrzech nasilił się antysemityzm. Żydzi z Chustu stali się celem ataków na samym początku wojny, gdyż region znalazł się pod węgierskimi rządami już w marcu 1939 roku.

Była węgierska żandarmeria - © Sabina Caputo / Yahad-In Unum

Miejsce w pobliżu cegielni, z którego deportowano Żydów do Auschwitz - © Sabina Caputo / Yahad-In Unum

Wejście na cmentarz żydowski - © Sabina Caputo / Yahad-In Unum

Cmentarz żydowski - © Sabina Caputo / Yahad-In Unum

Synagoga - © Sabina Caputo / Yahad-In Unum

Źródła / Archiwa

Archiwa radzieckie

“Wszyscy, bez wyjątku, zostali zabrani do getta, w tym kobiety, osoby starsze i dzieci. W ten sposób zgromadzono około 6000 osób. Nie ulega wątpliwości, że tak duża koncentracja ludzi na tak małym obszarze stwarza nieznośne warunki do życia. Domy, w których kiedyś mieszkały 3-4 osoby, czyli jedna rodzina, teraz musiały pomieścić około 40 osób. W tym przypadku zdrowi mężczyźni, tacy jak ja, musieli spać pod gołym niebem.
Ludność skoncentrowana w getcie otrzymywała żywność niskiej jakości i w niewystarczającej ilości. Podobnie jak inni, otrzymywałem dwa posiłki dziennie, składające się z 200 g chleba i litra wodnistej zupy z odrobiną mąki i kilkoma gramami oleju. W ciągu pięciu tygodni, które spędziłem w getcie (od 12 kwietnia do 5 maja), zginęło około 200 osób. Ciała grzebaliśmy sami, pod nadzorem policji, na cmentarzu żydowskim".
[Zeznanie Ludwika Nojewicza Enguelmana przed Nadzwyczajną Komisją Państwową. GARF 7021-62-8, s. 24-27].

GALERIA ZDJĘĆ

EKIPA YIU Z IOSSYPEM R.